«Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα», Κ. Βάρναλης
Οι παραπάνω στίχοι του μεγάλου ποιητή μας χαρακτηρίζουν πλήρως το δήμαρχο κ. Θ. Ζούτσο αλλά και τούς άβουλους συμβούλους του, οι οποίοι υπέπεσαν σε μια μεγάλη απρέπεια και προσβολή της μνήμης αλλά και της τελευταίας βούλησης της οικογένειας Πέτρου, ευεργέτιδας της Παλλήνης.
Η οικογένεια Πέτρου διέθετε οινοποιείο στην περιοχή της Παλλήνης και όχι μόνο έδινε δουλειά σε εκατοντάδες εργαζόμενους αλλά και τοπικούς παραγωγούς αλλά και έκανε γνωστό το όνομα της Παλλήνης στο εξωτερικό με τα περίφημα κρασιά του PALLINI A. Μετά θάνατον διέθεσαν ολόκληρη την περιουσία τους στο Ελληνικό Δημόσιο προκειμένου να την αξιοποιήσει για το γενικό όφελος. Σήμερα οι κάτοικοι της πόλης απολαμβάνουν τον χώρο πολιτισμού του Οινοποιείου Πέτρου. Δικαίως λοιπόν έχουν καταξιωθεί στη συνείδηση του Παλληνιώτικου λαού ως τοπικοί ευεργέτες μιας και τόσο εν ζωή όσο και μετά θάνατον ωφέλησαν την τοπική κοινωνία.
Στην προχθεσινή συνεδρίαση του Δ.Σ. στην οποία συζητούνταν αιτήματα του πολιτιστικού συλλόγου «Ο ΠΑΛΛΗΝΕΥΣ» για να ληφθεί απόφαση για την επίσημη ανακήρυξη της οικογένειας ως ευεργέτες της περιοχής αλλά και για την αποκατάσταση του ταφικού της μνημείου (το οποίο περιελάμβανε και γλυπτό σημαντικής αξίας) τόσο ο δήμαρχος όσο και οι ακόλουθοί του, απέρριψαν τα δίκαια αιτήματα του Συλλόγου με περίσσεια αλαζονεία και νομικίστικα επιχειρήματα που προκάλεσαν την κατακραυγή σύσσωμης της αντιπολίτευσης. Είχαν μάλιστα και το θράσος να ανακοινώσουν ότι θα «τιμήσουν» την οικογένεια Πέτρου με τον «δικό τους τρόπο», μεταφέροντας δηλ. τα οστά σε μαρμάρινη οστεοθυρίδα στο νεκροταφείο.
Και είναι τουλάχιστον ντροπιαστικό το ότι σπεύδουν να αναφέρουν ότι αναγνώρισαν τον Ιωάννη και τη Μαρία Πέτρου ως ευεργέτες όταν στην επίμαχη ψηφοφορία, οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης του κ. Ζούτσου συνεπικουρούμενοι από τον κ. Κουτσικούρη και τον πρόεδρο του Συμβουλίου Κοινότητας Παλλήνης κ. Κούτρα, ψήφισαν κατά αυτής της αναγνώρισης!
Κύριε δήμαρχε και σύμβουλοι της πλειοψηφίας:
Με τη στάση σας προσβάλετε την ιστορική μνήμη της πόλης και επιβεβαιώνετε περίτρανα την γνωστή ρήση «Ουδείς αχαριστότερος εκ του ευεργετηθέντος» προκαλώντας ευθέως το αίσθημα της τοπικής κοινωνίας.
Οφείλετε όχι μόνο μια τεράστια συγγνώμη αλλά και να αποκαταστήσετε αμέσως τη μνήμη τους σύμφωνα με την τελευταία βούλησή τους και όχι με τον τρόπο που εσείς νομίζετε. Είναι το ελάχιστο που θα μπορούσατε να κάνετε.