Στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης για τους δημότες ή ένα με διπλή απ’ όλα;

Πριν λίγες ημέρες αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του δήμου Παλλήνης, κείμενο προτάσεων έργων και δράσεων, με τον τίτλο «Ο δήμος Παλλήνης προσδιορίζει τους στόχους του για τα επόμενα χρόνια – στρατηγικό σχέδιο έργων και δράσεων με ορίζοντα τριετίας». Το κείμενο αναπτύσσεται στους έξι βασικούς άξονες, όπως αυτοί αναφέρονται στο σχετικό ΦΕΚ του 2020 για το Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των ΟΤΑ «Αντώνης Τρίτσης», ένα χρηματοδοτικό εργαλείο συνολικού προϋπολογισμού 2,5 δις ευρώ. Πρόκειται δηλαδή, για ένα κεντρικό εργαλείο χρηματοδότησης των δήμων, όπου καλούνται οι δήμοι να ιεραρχήσουν τα έργα και τις παρεμβάσεις που θέλουν να πραγματοποιήσουν στην επόμενη τριετία και να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση τους.

Απαιτείται λοιπόν ένα προσεκτικό και καλά σχεδιασμένο πρόγραμμα για τα επόμενα 3 χρόνια, με σαφείς προτεραιότητες και επικέντρωση σε όσα αποτελούν κορυφαία θέματα για τον δήμο. Αντί γι’ αυτό, ο δήμος ανάρτησε ένα κείμενο ευχάριστων μεν, αλλά αποσπασματικών και μη ιεραρχημένων προτάσεων ανά θεματικό άξονα. Ένα κείμενο, που απέχει πολύ από ένα στρατηγικό σχέδιο το οποίο θέτει μακροχρόνιους στόχους και σκοπούς, υιοθετεί μια σειρά πράξεων και προσδιορίζει τα αναγκαία μέσα για την πραγματοποίηση των στόχων. Ένα κείμενο που δεν απαντάει στα βασικά ζητούμενα για τον αυριανό χαρακτήρα της πόλης μας, το οποίο σε βάθος χρόνου θα διαμορφωθεί, από την δρομολόγηση των μεγάλων θεμάτων όπως:

  • Η αποχέτευση
  • Η διαχείριση των απορριμμάτων
  • Η αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων και του δημόσιου χώρου, ιδιαίτερα εξαιτίας της πανδημίας
  • Η σχολική στέγη
  • Ο επανασχεδιασμός της αστικής κινητικότητας, λαμβάνοντας υπόψη και τις τελευταίες εξελίξεις
  • Η τοπική οικονομία και η τοπική ανάπτυξη που θα συμβάλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας
  • Η εγκατάσταση φυσικού αερίου σε όλο το Δήμο και η παραγωγή πράσινης ενέργειας
  • Οι δημόσιες συγκοινωνίες και η δημοτική συγκοινωνία
  • Η δημόσια υγεία και η κοινωνική προστασία

Είναι ένα κείμενο, εν τέλει, που περισσότερο μοιάζει με αθροιστική έκθεση ιδεών παρά με πρόταση στρατηγικού χαρακτήρα. Βάζοντας τα πάντα σε ορίζοντα «στρατηγικού σχεδιασμού»  απλώς ακυρώνεις τα σημαντικά. Δε γίνεται η αγορά θρυμματιστή κλαδιών να αποτελεί στρατηγικό στόχο και να ξεχνάς τη δημοτική συγκοινωνία, την αποχέτευση και τους Σταθμούς Μεταφόρτωσης απορριμμάτων, για παράδειγμα.

Σχετικά με την διαβούλευση: τη θεωρούμε προσχηματική  πλασματική. Είναι πολύ σοβαρά τα θέματα ανάπτυξης ενός τόπου για να τα διαχειρίζεται ένας, όσο «φωτισμένος» και αν είναι. Για το λόγο αυτό, χρειάζεται η ουσιαστική διαβούλευση και η συμμετοχή των πολιτών, για να γίνουν όλα καλύτερα. Για να μην εκφράζονται στις συζητήσεις μόνο οργανωμένα συμφέροντα.

Αν όμως έχει για χρόνια απαξιωθεί οποιαδήποτε έννοια συμμετοχής και υλοποίησης προτάσεων (π.χ. δεν έχει υιοθετηθεί το αναγκαίο ψηφιακό εργαλείο που θα αποτυπώνει με διαφάνεια την βούληση των δημοτών, έχει αρνηθεί την ενεργοποίηση των συνελεύσεων κατοίκων ανά γειτονιά, πριν την κρίση του κορωνοϊού δεν είχε συγκληθεί η επιτροπή διαβούλευσης – που μπορούσε να γίνει με τηλεδιάσκεψη, δεν είχε προβλεφθεί ο τρόπος που αυτό το κείμενο των προτάσεων θα φτάσει σε κάθε γειτονιά), οι δημότες μένουν θεατές και η όποια διαβούλευση γίνεται μεταξύ ελαχίστων.

Εύλογο το ερώτημα για να κατανοήσουν όλοι τον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι διοικούντες την έννοια της δημοκρατίας. Για το μόνο θέμα που ως σήμερα έχουν κληθεί σε συζήτηση οι επικεφαλής των παρατάξεων είναι η δομή φιλοξενίας των προσφυγόπουλων. Το επονομαζόμενο από τους ίδιους «στρατηγικό σχέδιο της επόμενης τριετίας» έχει μικρότερη ή μεγαλύτερη σημασία για τους συνδημότες μας; Χρειάζεται ή όχι συνολική προσπάθεια για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;

Εμείς, ως δημοτική παράταξη, θα συμμετάσχουμε στο δημόσιο διάλογο, καταθέτοντας έγκαιρα τις προτάσεις μας, αφού ολοκληρωθεί ο διάλογος μελών και φίλων, για το αύριο αυτής της πόλης. Οι δημότες και οι προτάσεις τους, καθορίζουν την προσπάθεια μας και μόνο. Η ανάπτυξη της πόλης μας είναι θέμα που μας αφορά όλους. Ένα στρατηγικό σχέδιο που θα την αποτυπώνει πραγματικά, καθώς και η ουσιαστική διαβούλευση είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία.