Ένας βασικός και απαράβατος κανόνας που ισχύει παντού είναι πως για να καταπολεμήσεις τα προβλήματα και να είσαι σίγουρος/η πως δε θα τα ξαναβρείς μπροστά σου πρέπει πρώτα να αποδεχτείς και να κατανοήσεις την ύπαρξή τους. Να τα αξιολογήσεις ως προς το μέγεθος και την πολυπλοκότητά τους. Να εντοπίσεις από πού πηγάζουν και πώς ανατρέφονται και διογκώνονται. Να κάνεις έναν προσεκτικό και αναλυτικό σχεδιασμό με ενέργειες και χρονοδιαγράμματα καταπολέμησής τους. Και στο τέλος θα ξεκινήσεις να εφαρμόζεις το σχεδιασμό αυτό έχοντας πάντα στο πρόγραμμα και τις περιπτώσεις παρεκλίσεων και ανασχεδιασμών στην πορεία αναλόγως των δυσκολιών που προκύπτουν.
Δυστυχώς η δημοτική αρχή της Παλλήνης εδώ και πολύ καιρό δεν αντιλαμβάνεται πως τα καθήκοντά της είναι κάτι παραπάνω από το να περιμένει να της έρθει το πρόβλημα κι αναλόγως το τί βλέπει να έρχεται, να κάνει ασύνταχτα “γιούργια” σπαταλώντας δυνάμεις, πόρους και χρόνο. Αυτός ο τρόπος επίλυσης μπορεί να φαίνεται ηρωικός και γενναίος για κάποιους ρομαντικούς. Μπορεί επίσης να δείχνει στο θέατρο των επιχειρήσεων πως η διοίκηση εργάζεται άοκνα για το καλό του δήμου μας μπροστά στα μάτια της δυνητικής εκλογικής της πελατείας. Μπορεί αργότερα και στα πλαίσια του δημοτικού συμβουλίου στην επίσημη ενημέρωση των συμβούλων και κατ’ επέκταση των δημοτών, να περιγράφουν κάποιες μεμονωμένες ενέργειες που σίγουρα συνέβαλλαν στο να περισώσουν ό,τι μπορούσε να περισωθεί την τελευταία στιγμή. Μπορεί να έγιναν κάποιες ενέργειες εκ των υστέρων που ανακούφισαν τους πληγέντες. Αλλά αυτά δεν αναιρούν την ανεπάρκεια της δημοτικής αρχής στα καθήκοντά της.
Η παρούσα διοίκηση του δήμου μας διαχρονικά αυτό για το οποίο νοιάζεται δεν είναι η ασφάλεια των δημοτών αλλά το αίσθημα ασφάλειάς τους ή πιο σωστά την ψευδαίσθηση. Αυτό βεβαίως προκύπτει από τη συνεχή ανάγκη της παράταξης του δημάρχου για επικοινωνιακούς τακτικισμούς στα πλαίσια των στείρων δημοσίων σχέσεων στις οποίες επιδίδεται ακατάπαυστα. Για παράδειγμα ενώ από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης της δημοτικής παράταξης “Εμείς, η πόλη μας” κάναμε ξεκάθαρο το αίτημά μας για δημιουργία πρωτοβάθμιας δομής υγείας πλήρως εξοπλισμένης και λειτουργικής στο δήμο μας, η παράταξη του δημάρχου πέραν κάποιων συγκαταβάσεων δεν έπραξε απολύτως τίποτα. Άλλο παράδειγμα είναι η σύμβαση με την ιδιωτική εταιρία που περιπολεί στους δρόμους που καλλιεργεί την ψευδαίσθηση ασφάλειας αλλά στην ουσία, δηλαδή στην πραγματική ασφάλεια, δεν προσφέρει τίποτα παρά μόνο ψυχολογική ανακούφιση όσων εμμονικά θεωρούν ότι μια υπηρεσία που απλώς θα ειδοποιήσει την αστυνομία σε περίπτωση που εντοπίσει κάτι θα μειώσει έτσι την εγκληματικότητα. Αυτό βεβαίως καταρρίπτεται από πολλά περιστατικά όπως για παράδειγμα η κλοπή ενός αυτοκινήτου που έγινε στη γειτονιά μου αλλά κι από πρόσφατη μαφιόζικη εκτέλεση η οποία έγινε πρώτη είδηση σε όλη την Ελλάδα.
Η δημοτική αρχή δεν είχε πληροφόρηση και κανέναν απολύτως συντονισμό με αρμόδιες υπηρεσίες κατά τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές και βεβαίως δεν είχε και κανένα σχέδιο πολιτικής προστασίας όπως είναι υποχρεωμένη από το νόμο να έχει καταθέσει εδώ και πολύ καιρό. Σαφώς και οι συνθήκες ήταν αντίξοες (68 χλμ/ώρα μέγιστη ριπή ανέμου στο Γέρακα στις 4:50 το ξημέρωμα κι όχι 110 όπως ανέφερε κάποιος αντιδήμαρχος) αλλά γι’ αυτές τις συνθήκες που δεν είναι σπάνιες επιβάλλεται η ετοιμότητα, το καλά μελετημένο σχέδιο, ο συντονισμός και τέλος οι τακτικές ασκήσεις των μηχανισμών που περιλαμβάνει το σχέδιο αυτό. Βεβαίως οι ευθύνες δε βαραίνουν εξ ολοκλήρου τη δημοτική αρχή, μοιράζονται σε όλο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης αφού μεγάλος μέρος αναλογεί και στην περιφέρεια και στην κεντρική διοίκηση.
Αυτό που βγαίνει ως συμπέρασμα είναι πως η δημοτική αρχή της Παλλήνης δε θα διδαχτεί από τα λάθη της γιατί πολύ απλά δεν τα αποδέχεται. Θεωρεί πως όλα τα έπραξε σωστά αλλά στην ουσία έκανε μικροδιαχείριση μεμονωμένων περιστατικών μιας ευρύτερης κατάστασης. Όπως και στα πρόσφατα επεισόδια έντονης χιονόπτωσης έτσι και τώρα φαίνεται πως η διοίκηση του δήμου μας δεν είναι μέρος της λύσης αλλά μέρος του προβλήματος.